Wat mij het meest raakt, is de rust van deze avond: de schepen lijken bijna bijkomstig, hoewel hun opgeblazen zeilen midden in de helderste zone staan - licht, water en lucht zorgen eigenlijk voor het hele effect. Juist daarom past het gesatineerde doek van Leonardo goed bij dit motief; de zachte overgangen van het avondlicht zijn hier belangrijker dan welk grafisch detail dan ook. Diep boven het water breekt de zon door zware wolken en werpt lange stralen over de baai. Haar gele licht loopt in smalle banen over de golven voort, totdat het tussen de donkere rotsen verdwijnt. Links dringt een groep bomen als een bijna zwart silhouet het beeld binnen; rechts rijst een ruige kust op, waarvan de rotsen en verspreide gebouwen meer op een herinnering lijken dan op een echte plek. Konstantin Bogajewski schildert in 1912 „De schepen, de avondzon“. Als Russische landschapsschilder uit de late 19e en vroege 20e eeuw combineert hij de waargenomen natuur met een dromerige voorstelling van de verte - het schilderij vertelt minder over een haven dan over vertrek en vergankelijkheid.
Aan de muur is te zien hoe zorgvuldig dit werk de kleine vloot in tegenlicht weergeeft. Van een afstand lijken de zeilschepen slechts donkere silhouetten tegen de zon; wie dichterbij komt, ziet masten, ra's en de gebogen contouren van de zeilen zich aftekenen, zelfs het kleinere schip erachter blijft herkenbaar. Precies daar wordt de uitwerking bepaald: te harde lijnen zouden de scène nuchter maken, te zachte lijnen zouden het motief doen verdwijnen. De prent vindt een overtuigend evenwicht en behoudt de fijne lichtstralen tussen de wolkenrand en de boomtoppen. De zwarte sierlijst Amelie met smalle gouden rand omlijst het beeld net; zonder glas blijft het oppervlak direct. Met afmetingen van 60 x 48 centimeter behouden de zeilen hun fijne contouren, zonder dat de penseelstreek van het origineel in louterscherpte te veranderen - en het warme avondlicht behoudt die licht dromerige, herinneringsachtige sfeer waar Bogajewski waarschijnlijk naar op zoek was.