Egon Schiele - “Ondergaande zon”, 1913
Kunstreproductie op doek in de lijst „Levana“
Schieles „Untergehende Sonne“ is geen rustig avondtafereel. De hemel gloeit, maar daaronder heerst een eigenaardige kaalheid: smalle boomstammen, donkere lijnen, een landschap dat bijna stil lijkt te staan. Schiele, bekend om zijn nerveuze tekenstijl en zijn meedogenloze blik op lichaam en natuur, vindt ook hier geen aangename rust. De zon zakt niet zomaar romantisch weg; ze lijkt een laatste, intense rest van warmte in een broze, bijna kwetsbare wereld.
De reproductie meet 48 × 48 cm en is uitgevoerd op Leonardo-doek (satijn). Het satijnachtige oppervlak geeft de contrasten tussen heldere kleurvlakken, donkere lijnen en rustige vlakken evenwichtig weer. Het motief is op een spieraam gespannen en aan de zijkanten gespiegeld doorgetrokken, zodat de randen van het schilderij gesloten lijken.
De lijst „Levana“ in houtlook, wit op naturel, sluit aan bij de lichte ingetogenheid van het motief. Met een breedte van 16 mm en een hoogte van 31 mm blijft het smal, maar geeft het het vierkante formaat toch een duidelijke diepte. Een geschroefde kartelophanging maakt de uitvoering compleet.