Charles Le Brun

Charles Le Brun is een van de machtigste Franse kunstenaars. De schilder, beeldhouwer, architect en sierkunstenaar was de geestelijke vader en de drijvende kracht achter het stijltijdperk dat we nu Lodewijk XIV noemen. De enorme breedte van zijn creatieve vermogen - hij was niet alleen schilder en beeldhouwer, maar ook binnenhuisarchitect, stukadoor en ontwerper van tapijten, behang en wandtapijten - stelde hem in staat om zijn stempel te drukken op de hele kunst van dit tijdperk. Zijn stijl heeft zijn stempel gedrukt op de volgende generaties hoofse kunstenaars en diende als referentie en geïdealiseerde tegenhanger van de uitbundige rococo tot ver in de 18e eeuw.

De carrière van Le Brun begon al vroeg, op 13-jarige leeftijd, toen een door hem gemaakte tekening van Lodewijk III te paard de aandacht trok van de toenmalige kanselier Ségnier. Nadien werd het talent van de jonge steenhouwersknecht systematisch aangemoedigd. Le Bruns, geboren in Parijs in 1619, was al in 1638 hofschilder en kreeg zijn eerste opdrachten van kardinaal Richelieu. Zijn hoofse mecenassen stelden de kunstenaar in staat om tijd door te brengen in Italië, waar hij zijn opleiding perfectioneerde en studeerde in Rome bij onder andere Nicolas Poussin. In die tijd wijdde hij zich ook aan de werken van Carracci, Raffael en Renis, die zijn latere werk sterk beïnvloedden. Bijvoorbeeld een van de beroemdste werken van Le Brun, Einzug Alexanders in Babylon, die vandaag de dag in het Louvre te zien is.