Portret van Horatio Nelson (1758-1805)

Nelsons rechtopstaande gestalte neemt bijna de gehele hoogte van het beeld in; zijn lichaam is lichtjes naar de zijkant gedraaid, terwijl zijn blik rechtstreeks uit het beeld leidt. De drietand, het uniform en het zwaard getuigen van rang en publieke rol, nog voordat de naam van de afgebeelde persoon wordt genoemd. Achter hem ontvouwt zich een kustlandschap met een boot, een vesting en bergen in de verte. Lichte wolkenbanen doorbreken de bruine hemel, aan de horizon is een gedempte roze tint te zien. Daartegenaf steken het zwart van het uniform, het wit van de halsdoek en enkele gouden versieringen scherp af. John Francis Rigaud combineert in dit portret uit 1781 representatieve waardigheid met persoonlijke uitstraling: Nelson komt officieel over, maar zijn gezicht blijft jong en bijna terughoudend. Het intrigeert mij vooral hoeveel kleding en houding over een mens kunnen vertellen - zelfs wie de latere geschiedenis van Nelson niet kent, voelt het gewicht van deze figuur. Zo past het werk in de portretkunst van de late 18e eeuw en bewaart het tegelijkertijd de herinnering aan een historische persoonlijkheid.

Op het doek Leonardo (satijn) krijgt juist het gezicht een tastbare textuur. Wie dichterbij komt, ziet de weefstructuur op het voorhoofd, de wangen en de halsdoek; verhoogde draden doorkruisen zelfs de zachte overgangen van de huid. In de zwarte vlakken van hoed en uniform liggen de drukinkten dicht op het weefsel, terwijl fijnere delen elke kleine verdieping zichtbaar laten. Het oppervlak oogt daardoor niet glad gereproduceerd, maar tastbaar. Met afmetingen van 38 x 47 cm concentreert de blik zich op de figuur en de houding; zonder glas blijft dit materiaaleffect direct aanwezig. Aan de buitenkant heeft Noemi een smalle gouden rand aangebracht met een plastische parelrand en een subtiele patina. Ik blijf het langst hangen bij de plekken waar de wenkbrauwen, de mondlijn en de smalle versieringen ondanks het krachtige reliëf van het doek haarscherp zijn - daar laat de reproductie zien wat ze kan.