Keltische legendes en folklore beïnvloedden de in 1821 geboren Schotland-schilder Joseph Noel Paton. Paton maakte ook naam als dichter, beeldhouwer en illustrator. Het toonde aan dat het artistieke werk van Paton niet beperkt was tot alleen schilderen. Paton kwam uit een familie die geld verdiende met het produceren van damast. Hij probeerde het zelf korte tijd als zakenman en werkte als ontwerper in een katoenfabriek. Uiteindelijk zag Paton echter zijn bestemming in de kunst. Het is interessant dat twee van zijn broers en zussen ook kunstenaars waren: Amelia, de zus, was een beeldhouwer en zijn broer
Waller Hugh werkte als landschapsschilder.
In 1843 studeerde Paton korte tijd in Londen aan de Art Academy. Hier ontmoette hij de schilder
John Everett Millais kennen. Over Millais Paton kwam in contact met de groep schilders van de Pre-Rafaëlieten. Hun voorbeeld was de Nazareners en de Italiaanse schilderkunst uit de 14e en 15e eeuw. De groep ging over een getrouwe weergave van de natuur en een levendige weergave van de mens. Paton zelf wijdde zich aan het schilderen van allegorische, religieuze, sprookjesachtige en historische thema's.
"De ruzie van Oberon en Titania" is een mooi voorbeeld van hoe Paton met een enorm arsenaal van deels sprookjesachtige, deels mythologische figuren en een rijk kleurenpalet een zeer levendig schilderij opvoerde dat overtuigt met een bekwaam perspectief. Voor deze foto ontving Paton een prijs aan de Royal Scottish Academy. Als illustrator maakte hij ook een naam: in 1842 illustreerde Paton op suggestie van de journalist Samuel Carter Hall, die het literaire onderwijs van Patons op prijs stelde, het "Boek van Britse balladen". Paton stierf in 1901 als een zeer gedecoreerde burger en kunstenaar.
© Meisterdrucke