| Geboren | 28 april 1868 (Lille) |
| Overleden | 16 april 1941 (Paris) op 72-jarige leeftijd |
| Nationaliteit | Frankrijk |
| Epochen | Pointillisme, Oriëntalisme, Symbolisme, Post impressionisme, Schule von Pont-Aven, Nabis, Cloisonismus, Synthetismus |
| Genre | Porträt, Landschaftsmalerei, religiöses Gemälde, Akt, Stadtlandschaft, Genremalerei, mythologische Malerei |
| Beroep | Maler, Dichter, Schriftsteller, Illustrator, Fotograf, Bildhauer, Druckgrafiker, Aquarellist, Kunstkritiker, Künstler |
| Familie | Huwelijkspartner: Andrée Fort Broer of zus: Madeleine Bernard |
| Leermeester van | Fernand Cormon |
| Leerling | Sever Burada, Pierre Daura |
| Bekende werken | Breton Women at a Wall (1892), Apple harvesting (1890), Bathers with water lilies (1889), Portrait of the Painter Eric Forbes-Robertson (1892), The Sailor's Son (1888) |
| Musea | INHA Bibliotheque numerique (Cariatide), Finnish National Gallery (Kansallisgalleria), Van Gogh Museum, Cleveland Museum of Art, Paris Musées |
De Franse kunstenaar Emile Bernard sluit zich aan bij de grote Franse schilders Vincent van Gogh, Paul Gauguin en Paul Cézanne.
Emile was tien jaar oud toen zijn ouders het centrum van het gezinsleven naar Parijs verhuisden. Na enkele jaren werd de jonge Bernard aangetrokken tot de kunstscene van de Franse hoofdstad. Zijn opvattingen waren opstandig, vernieuwend en niet compatibel met conservatieve kunstideeën. Emil werd weinig geaccepteerd en werd uitgesloten van het atelier van de schilder Fernand Cormon. Emile Bernard begon te reizen door Frankrijk en ontmoette gelijkgestemde mensen. In Vincent van Gogh en Paul Gaugin vond hij metgezellen die zijn gedurfde theorieën ondersteunden. Vooral met van Gogh vond een levendige correspondentie plaats.
Bernard experimenteerde met nieuwe schildertechnieken. Geïnspireerd door Japanse houtsneden en cloisonisme, werkte hij met sterke contouren en afgebakende kleurvlakken. De karakterisering van de afzonderlijke beeldelementen was zijn doel. De vorm van de voorstelling brak met het impressionisme met zijn kleurovergangen en de figuren die in het beeld opgaan. De symbiose van het Cloisonisme en het Symbolisme heeft de kunststroming van het Sythetisme doen ontstaan. Samen met Gaugin stichtten de kunstenaars de kunstvorm die Bernard trouw bleef. Een typisch schilderij van deze kunstvorm is Les Bretonnes aux Ombrelles.
Pagina 1 / 3
| Geboren | 28 april 1868 (Lille) |
| Overleden | 16 april 1941 (Paris) op 72-jarige leeftijd |
| Nationaliteit | Frankrijk |
| Epochen | Pointillisme, Oriëntalisme, Symbolisme, Post impressionisme, Schule von Pont-Aven, Nabis, Cloisonismus, Synthetismus |
| Genre | Porträt, Landschaftsmalerei, religiöses Gemälde, Akt, Stadtlandschaft, Genremalerei, mythologische Malerei |
| Beroep | Maler, Dichter, Schriftsteller, Illustrator, Fotograf, Bildhauer, Druckgrafiker, Aquarellist, Kunstkritiker, Künstler |
| Familie | Huwelijkspartner: Andrée Fort Broer of zus: Madeleine Bernard |
| Leermeester van | Fernand Cormon |
| Leerling | Sever Burada, Pierre Daura |
| Bekende werken | Breton Women at a Wall (1892), Apple harvesting (1890), Bathers with water lilies (1889), Portrait of the Painter Eric Forbes-Robertson (1892), The Sailor's Son (1888) |
| Musea | INHA Bibliotheque numerique (Cariatide), Finnish National Gallery (Kansallisgalleria), Van Gogh Museum, Cleveland Museum of Art, Paris Musées |
De Franse kunstenaar Emile Bernard sluit zich aan bij de grote Franse schilders Vincent van Gogh, Paul Gauguin en Paul Cézanne.
Emile was tien jaar oud toen zijn ouders het centrum van het gezinsleven naar Parijs verhuisden. Na enkele jaren werd de jonge Bernard aangetrokken tot de kunstscene van de Franse hoofdstad. Zijn opvattingen waren opstandig, vernieuwend en niet compatibel met conservatieve kunstideeën. Emil werd weinig geaccepteerd en werd uitgesloten van het atelier van de schilder Fernand Cormon. Emile Bernard begon te reizen door Frankrijk en ontmoette gelijkgestemde mensen. In Vincent van Gogh en Paul Gaugin vond hij metgezellen die zijn gedurfde theorieën ondersteunden. Vooral met van Gogh vond een levendige correspondentie plaats.
Bernard experimenteerde met nieuwe schildertechnieken. Geïnspireerd door Japanse houtsneden en cloisonisme, werkte hij met sterke contouren en afgebakende kleurvlakken. De karakterisering van de afzonderlijke beeldelementen was zijn doel. De vorm van de voorstelling brak met het impressionisme met zijn kleurovergangen en de figuren die in het beeld opgaan. De symbiose van het Cloisonisme en het Symbolisme heeft de kunststroming van het Sythetisme doen ontstaan. Samen met Gaugin stichtten de kunstenaars de kunstvorm die Bernard trouw bleef. Een typisch schilderij van deze kunstvorm is Les Bretonnes aux Ombrelles.