De vroege ochtenduren, het laatste licht van de dag en zelfs de nachtelijke duisternis waren de momenten die de Nederlander van der Neer op doek zette. Op deze momenten gaf de schilder er de voorkeur aan rivieren te bezoeken en de dag of de avond rustig te beginnen. Vissers, ruiters en kinderwagens maken de scènes compleet. In de latere jaren van de kunstenaar werden winterlandschappen aan het repertoire toegevoegd. Ook hier gelukkige winterse taferelen die plaatsvonden op bevroren rivieren en scènes. Er lijkt een verband te bestaan tussen dit landschapstype en de kunstenaar. Niet ongewoon is daarom de vaak poëtisch ogende uitdrukking die aan de schilderijen vasthoudt.
Een kunstcriticus gaf ooit commentaar op de speciale vaardigheid die de kunstenaars van Nederland domineerde. Het is de weergave van weersverschijnselen, wolken en de overweldigende kracht van stormen. Aert van der Neer heeft de afbeelding van wolkentorens met grote vaardigheid geschilderd. Fijne observaties van de lucht worden weerspiegeld in de landschappen. Wanneer het koele maanlicht het landschap in een speciale kleur baadt, slaagt de schilder erin de nachtelijke indruk door te geven aan de toeschouwer. Bijna tegenover is het lichtspektakel, de laaiende vlammen brengen de donkere nacht binnen en tonen hun flikkerende spel. Maar zelfs deze nuances vangen de schilder met een zeker oog.
De biografie van Aert van der Neers is onvolledig. Hij werd geboren in de jonge 17e eeuw. Een eeuw die goed bedoeld was voor de Nederlandse schilders en velen hielp bij de reputatie en rijkdom. De rijkdom stroomde langs van der Neer. Tijdens zijn carrière had hij ook een economie. Het succes ontbrak hier echter ook. En hoewel zijn lichtstudies van fundamenteel belang waren voor de Nederlandse landschapsschilders, kreeg hij niet de reputatie die geschikt was voor zijn vaardigheden. Aert beheerste de facetten van het licht. Het saaie zonlicht op een ijsoppervlak, evenals de weerspiegeling van de maan op een rustige rivier.
© Meisterdrucke