Over de donkere vlakken tekent zich het fijne raster van het doek af, zelfs in het gezicht en boven de lichte ogen. Franz von Stucks „Luzifer“ uit 1890 toont een mannelijke demon die frontaal en bijna roerloos zit. Een arm rust op het gebogen been, de hand ondersteunt het gezicht; deze peinzende houding staat in schril contrast met de starre blik. Het lichaam treedt in bleek grijs, bruin en gedempt rood uit de duisternis tevoorschijn. Links gloeit een blauwe vlam, waarvan de koude gloed over de vloer en de gestalte glijdt. Niets leidt de aandacht af van de figuur. Juist deze concentratie geeft het schilderij zijn monumentale uitstraling: Lucifer verschijnt niet als een razend monster, maar als een alerte, in zichzelf gekeerde tegenstander. Het schilderij behoort tot Stucks donkere scheppingsfase en bundelt die preoccupatie met mythische figuren die de Duitse kunstenaar kenmerkt.
Leonardo, het gesatineerde doek van deze reproductie, heeft een afmeting van 48 x 51 cm. Van dichtbij blijft de weefstructuur duidelijk zichtbaar: kleine verhogingen doorkruisen de lichte delen van het lichaam, terwijl de donkere druklagen het weefsel hier en daar bijna laten wegzakken. De blik blijft hangen bij de blauwe vlam en de verticale lijnen naast het been - daar ontstaat de indruk van over elkaar liggende penseelstreken, hoewel het oppervlak zijn gelijkmatige textiele ordening behoudt. Zonder glas en passe-partout is deze materialiteit direct waarneembaar. Het spanraam spant het doek strak; de zwarte rand loopt rondom het schilderij en zet de toch al compacte compositie voort, in plaats van deze decoratief te onderbreken. Meer heeft dit werk eigenlijk niet nodig: de tactiele diepte ontstaat uit de afwisseling tussen korrelig weefsel en dichte druklagen, en de zwarte rand maakt dit samenspel van beeldvlak en lichamelijkheid zichtbaar.
×
+43 4257 29415
support@meisterdrucke.com
Mo-Do: 7:00 - 16:00 | Fr: 7:00 - 13:00
