Twee mannen die de maan aanschouwen

Twee mannen staan op een bergpad en kijken naar de wassende maan aan de nachtelijke hemel. Ernaast schijnt de avondster. De mannen zijn gekleed in oud Duits kostuum met blauwe gewaden, zwarte Barrett en Kranzmütze. Beide komen bekend voor, de een legt zijn hand op de schouder van de ander. In de schemering, die de schilder symboliseert door de bruine kleur, zijn ze in gesprek. De door de wind verstoorde en ontwortelde eik, leunend op een machtige rots, en het bos dat in de verte verschijnt, maakt het plaatje compleet.

De twee mannen vertegenwoordigen de kijker van de foto en staan in de natuur. Caspar David Friedrich schildert geen levensechte scène, maar geeft het beeld van de natuur weer in het tijdperk van de romantiek. De wassende maan, met lichte schaduw, de volle maan wordt opgespoord, is de focus van het schilderij. De scène kan niet precies in een bepaald seizoen worden geclassificeerd, het is waarschijnlijk lente in de tijd van de toenemende wassende maan vóór Pasen. Het melancholische motief is een uitnodiging, vergelijkbaar met de twee afgebeelde mannen, om zich bezig te houden met een contemplatieve kijk op de natuur. Controversieel is het politieke niveau van het beeld. De tijd van oorsprong van de foto valt samen met de Carlsbad-resoluties 1819, die werden genomen om de nationale tendensen in Duitsland te bestrijden en leidde tot een verbod op dit kostuum. Aan de andere kant is het oude Duitse kostuum nog vóór 1819 te vinden in schilderijen, schetsen en studies van Caspar David Friedrichs.

De schilder Caspar David Friedrich heeft van deze afbeelding verschillende varianten en kopieën gemaakt, die nog steeds bewaard zijn gebleven. De veronderstelde eerste versie hangt in de galerij Neue Meister in Dresden. Het New York Metropolitan Museum of Art bezit een schilderij uit Dresden van Friedrich zelf. Het is gedateerd 1825/30. Voor verdere exemplaren is het onduidelijk of de auteur Caspar David Friedrich is.