De 19e eeuw bracht een overvloed aan tijdschriften voort. De lezers stroomden wekelijks naar de verkooppunten en maakten hun keuze uit het overweldigende aanbod van onderwerpen en disciplines. Tijdschriften en magazines behoorden tot de meest populaire media van die tijd. Het was ook het tijdperk van de illustratoren. Een schare kunstenaars ontwikkelde zich in de mediasteden om het hongerige lezerspubliek met beelden te voeden. En hoewel de druktechniek en de fotografie een technisch niveau hadden bereikt dat de beeldtaal van tijdschriften goed kon overnemen, vertrouwden veel uitgevers nog steeds op de artistieke waarde in de reportages. Als artiest van een grote menigte loopt het individu het risico op de achtergrond te raken. Frank Craig wist zich te positioneren met zijn artistieke talent en expressieve beelden. Als inwoner van Engeland met een centrum van leven in Londen, slaagde hij erin een grote bekendheid te verwerven op de internationale kunstmarkt en in de mediawereld.

De normen voor illustratiekunst waren hoog. De beelden moesten een boodschap overbrengen en in context staan met het geschreven woord. De tekst was het belangrijkste element in zowel de romans van die tijd als de tijdschriften. Het beeld mag de waarachtigheid niet in twijfel trekken, zoals een foto dat zou kunnen doen, noch mag het een romantische transfiguratie teweegbrengen. Dit was een evenwichtsoefening die alleen kunstenaars die een oog voor de werkelijkheid en de echte wereld hadden ontwikkeld, konden uitvoeren. Frank Craig bracht emotie over en kon scènes met situationele expressie uitbeelden. De vaak stijf ogende litho's kregen een buitengewone levendigheid en perspectief onder Craig's handen. Voor de kijker komen veel scènes bekend voor. Wanneer dames de eerste fietsen uitproberen, lijkt er een stralend gelach te klinken. Muziek weerklinkt in de balscènes en zelfs oorlogsscènes lijken echt en levensecht, maar missen rauwheid. Naast kranten, illustreerde Frank Craig romans, van de grote schrijvers van die tijd. Rudyard Kipling's Jungle Boeken en R.W.Chambers fantastische verhalen kwamen tot leven door Craig.

Frank Craig was niet alleen illustrator, hij hield zich ook hartstochtelijk bezig met portretschilderen en maakte enkele werken die tot de historieschilderkunst gerekend kunnen worden. De kunstenaar zond zijn werken in op de tentoonstellingen van de Koninklijke Academie en de Parijse Salon. De critici van beide naties beoordeelden de werken met instemming en onderscheidden Craig's kunst. Niet alleen het professionele publiek was gefascineerd door de schilderijen. Kopers van schilderijen reageerden niet traag en er kan worden verondersteld dat Craig een solide economische basis wist op te bouwen. Frank Craig leed zijn hele leven aan een ziekte die zijn longen zou hebben aangetast. Hij moest Londen verlaten en zocht een plek om op het platteland te wonen. Op slechts 44-jarige leeftijd stierf de empathische kunstenaar aan tuberculose, onmiddellijk na een grote tentoonstelling in Lissabon.