Alfred Jacob Miller

Als oudste van negen kinderen had Alfred Jacob Miller het niet altijd gemakkelijk. Als zoon van een handelaar en taveerneigenaar moest hij al op jonge leeftijd helpen in het familiebedrijf. Zijn ouders George en Harriet Miller stelden Alfred, geboren in 1810, in staat om naar een privéschool in Baltimore te gaan, waar zijn artistieke talent werd erkend, maar gewoonweg geen enkele leraar was begaafd genoeg om zijn talent aan te moedigen. Zijn eerste schilderlessen kreeg hij van Thomas Sully, een kleine portretschilder uit Groot-Brittannië.

Toen duidelijk werd dat hij voorbestemd was, zoals ze zeggen, voor grotere dingen, verhuisde hij naar Parijs om kunst te studeren met behulp van financiële steun van zijn familie, vrienden en sponsors. Toen hij in de stad van de liefde aankwam, maakte hij van elke gelegenheid gebruik om in contact te komen met de kunst. Hij gaf les in een kunstklas en kopieerde schilderijen in het Louvre. Nadat hij zich uitgebreid met de Parijse kunstscene had beziggehouden, ging hij in 1833, net als Goethe voor hem, op reis naar Italië. Hij was gefascineerd door de schoonheid van de steden en de Italiaanse kunst, dus vestigde hij zich in Rome en vervolgde daar zijn studie. Alfred leerde de Deense beeldhouwer en kunstenaar Bertel Thorwaldsen kennen, die 13 jaar ouder was. Hij was een blijvende inspiratie voor Alfred. Volgens Thorwaldsen moet men eerst iets ervaren vooraleer men het artistiek kan uitdrukken. Zo had hij zelf de helft van zijn leven gereisd. In 1834 keerde Alfred eindelijk terug naar huis, waar hij, net als zijn eerste leraar, de kost verdiende met portretschilderijen. Bij gebrek aan klanten verhuisde hij naar New Orleans, waar zijn nieuwe portretstudio werd overspoeld met bestellingen.

In zijn kleine studio werd hij door de beruchte avonturier Sir William Drummond Steward ingehuurd om zijn expeditie te begeleiden en de ontdekkingen met een penseel vast te leggen. Met Thorwaldsen's stem in zijn oren vertrok hij in mei 1837 samen met de expeditiegroep naar het westen. Alfred zag in de expeditie een enorme kans voor zijn kunst. Hij was de eerste kunstenaar die het midden van de Rocky Mountains bereikte. Op de reis probeerde hij alles goed te maken bij zijn terugkeer. Hij maakte honderden aquarellen en inkttekeningen. De meeste van deze aquarellen tonen Indianen en de mijlen aan steppe. Met het begin van de winter keerde de expeditie terug naar huis. Miller spendeerde zijn tijd om de mooiste van zijn snelle aquarellen en tekeningen om te zetten in olieverfschilderijen. Deze waren zeer gewild in New Orleans en daarbuiten. Ze laten een vreemde, soms wilde wereld zien, maar ook de schoonheid van het moment. Het zijn deze schilderijen die Miller na zijn dood beroemd zouden maken.